ช่วงเวลาในการเดินทางของชีวิตคนเรากว่าจะไปถึงยังจุดหมายปลายทางจะต้องพบเจอกับสิ่งต่างๆที่ผ่านพ้นเข้ามาในชีวิตมากมาย และสิ่งๆหนึ่งที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตของเราอย่างหลีกหนีไม่พ้น หลายคนรู้จักมันดี และเรียกมันสั้นๆว่า
"ความรัก" แต่อำนาจของมันมากมายมหาศาล! และสิ่งสำคัญที่ขาดไม่ได้ในฉากนี้ก๊คือ บุคคลที่เราอยากจะเป็นคนเอ่ย คำว่า
"รัก" ให้เขาได้รับรู้ ถึงความรู้สึกอันลึกซึ้งจากใจเรา >.
< แต่คำพูดคงไม่สำคัญเท่าการกระทำ และการกระทำที่สอดคล้องกับคำพูดนั้น จะช่วยทำให้หัวใจของอีกฝ่ายเปิดกว้างมากขึ้น พอที่จะรองรับ
"ความรัก" อันมากมายมหาศาลจากเราได้ และกาลเวลาก๊ได้นำพาเราเข้าไปสู่ดินแดนแห่งความรัก จนตัวเราเองอยากจะหลุดออกจากห้วงของกาลเวลา และหยุดเวลาไว้ในตอนนั้นเลยทีเดียว!~ แต่ไม่ทันไร
"ความสุข" เพียงระยะเวลาสั้นๆก๊จบลง กาลเวลาได้นำพาเราให้มาทำความรู้จักกับคำว่า
"ความเสียใจ" และหลายครั้งหลายคราว ที่ช่วงเวลาในการเดินทางของชีวิตผมจะต้องวนเวียนอยู่กับฉากซ้ำๆเดิมๆจนแทบจะชินไปกับ
"ความผิดหวัง" แล้วเลยก๊ว่าได้ แต่บางครั้งในฉากหนึ่งของ
"ความรัก" ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเราพร้อมกับเขาคนนั้น อาจทำให้เราเองเผลอคิดไปว่าได้เดินทางมาจนถึงปลายทางของชีวิตแล้ว แต่ในความป็นจริงเรายังเดินทางมาไม่ถึงครึ่งทางเลยด้วยซ้ำ เรายังต้องพบเจอกับความรักอีกหลากหลายรูปแบบ
"ความสุข" ~
"ความทุกข์" อีกหลายครั้ง และสุดท้ายเมื่อการเดินทางของชีวิตเราได้ไปถึงปลายทาง เราคงได้พบเจอกับคนที่
"รัก" เราจริง และ จริงใจกับเราเองละมั๊ง !
และ
"ความรัก" ที่ไม่เคยทำให้เรา
"เศร้า เสียใจ" เลยสักครั้งและยิ่งใหญ่มหาศาลเหนือสิ่งอื่นใด คงหนีไม่พ้นความรักจาก "พ่อ และ แม่" เราเอง ^^
นี่คือนิยาม
"ความรัก" ของผม และ คุณละนิยามคำสั้นๆที่เรียกว่า
"รัก" ไว้อย่างไร
?!